home loans

Manaosai 3

simplecaddy

Your cart is empty

Who's Online

We have 37 guests online
பத்திகள்


டானியல் கிழவரும் நானும் - 2 PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by சந்திரவதனா   
Tuesday, 10 July 2018 07:51
குளித்தல் என்பது வெறுமனே ஊத்தை போவதற்கான விடயம் மட்டுமல்ல. குளிக்கும் ஒவ்வொரு பொழுதிலும் மனதிலுள்ள எரிச்சல்கள், கோபங்கள், வேதனைகள் எல்லாம் தண்ணீருடன் கூடவே வழிந்தோடும். அப்படி எல்லாவற்றையும் கழுவி ஊற்றி, குளித்து முடித்து, வேலைக்குப் போகும் போது மனமும் குளிர்ந்து, புத்துணர்ச்சி பெற்றிருக்கும். அன்று நான் குளித்து, வெளிக்கிட்டு அப்படியொரு புத்துணர்ச்சியுடன்தான் படிகளில் இறங்கினேன்.

டானியல் கிழவரின் குடியிருப்பும், கதவும் அசுமாத்தம் எதுவுமின்றி அமைதியாக இருப்பது போன்றதொரு பிரமையைத் தோற்றுவித்தன. வழி நெடுகலிலும் யோசித்துக் கொண்டே போனேன். கடைசியாக அவரை எப்போது கண்டேன் என நினைவுபடுத்திப் பார்த்தேன். எதுவும் பிடிபடவில்லை. வேலையில் மூழ்கி வெவ்வேறு நினைவுகளோடு மனம் அலைந்து கொண்டிருந்தாலும் டானியல் கிழவரும் அடிக்கடி மனதுக்குள் எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

பதினைந்து படிகள் இடைவெளியில் எங்கள் குடியிருப்புகள் இருந்தாலும் டானியல் கிழவரை சில சமயங்களில் வாரங்கள், மாதங்களாக நான் காண்பதில்லை. ஆனாலும் அவரது இருப்பை உணர்ந்து கொண்டே இருப்பேன்.
Last Updated on Friday, 14 September 2018 22:07
Read more...
 
கறுத்தக்கொழும்பான் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by காந்தள்   
Friday, 22 June 2018 06:50
அது 1981 ம் ஆண்டின் ஏதோ ஒரு மாதம். எனது கணவர் கொழும்பில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ஏதோ ஒரு அவசிய வேலை காரணமாக நான் எனது கணவரிடம் கொழும்புக்குச் செல்ல வேண்டி வந்தது.

நான் புறப்படுவதற்கு முதல்நாள் எனது கணவர் என்னைத் தொலைபேசியில் அழைத்து தன்னுடன் வேலை பார்க்கும் ஒரு பெண்ணுக்காக யாழ்ப்பாணக் கறுத்தக்கொழும்பான் மாம்பழம் வேண்டி வரச்சொன்னார். நானும், அவள் அவருடன் வேலை செய்யும் பெண் என்பதால் அவருடைய மரியாதைக்கு எந்த குறைச்சலும் வரக் கூடாதென நினைத்து, பார்த்துப் பார்த்து தேடி நல்ல கறுத்த கொழும்பான் மாம்பழங்கள் வாங்கிக் கொண்டு ரெயின் ஏறினேன்.

நான் கொழும்பு போய்ச் சேர்ந்த அன்றைய பொழுது மிகவும் இனிமையாகக் கழிந்தது. அடுத்தநாள் எனது கணவர் மாம்பழங்களுடன் வேலைக்குச் சென்று விட்டார். நான் சமைத்து விட்டு அவரது அறையில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகச் சிதறியிருந்த அவரது பொருட்களை அடுக்கத் தொடங்கினேன். அடுக்கிக் கொண்டு போனபோது, பல பெட்டிகளின் அடியில் இருந்த ஒரு பெட்டி என்னைக் கவர்ந்தது. அது எனது கணவரது தானே என்பதால் எந்தவித யோசனையுமின்றி அதை முக்கித்தக்கி இழுத்தெடுத்துத் திறந்து பார்த்தேன்.
Last Updated on Friday, 22 June 2018 07:03
Read more...
 
டானியல் கிழவரும் நானும் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by சந்திரவதனா   
Tuesday, 12 June 2018 07:43
என் பல்கணியிலிருந்து லிண்டன் மரம்நான் ஒரு பயந்தாங்கொள்ளி. சின்னச் சின்ன விடயங்களுக்கெல்லாம் பயப்படுவேன். லிப்றினுள் கூட நுழைய மாட்டேன். 14வது மாடிக்கும் படிகளிலேயே ஏறுவேன். பல்கணிக்கதவினூடு வீட்டுக்குள் நடந்து வரும் காற்றின் காலடிச் சத்தம் கேட்டே கலவரப் படுவேன்.

இருந்தாலும் காலையில் எழுந்ததும் யன்னல்களையும், பல்கணிக்கதவையும் திறந்து வைத்து விடுவேன். பல்துலக்கி, முகம் கழுவி முகத்துக்குத் தயிர்பூசிக் கொண்டு தைரோயிட்டுக்கான அயடீன் குளிசையை எடுத்துக் கொள்வேன். கூடவே இரண்டு கோப்பை தண்ணீரும் குடித்து விடுவேன். கடற்காற்று இல்லாத இந்த ஊரில் வாழ்நாள் பூராவும் இந்தக் குளிசையை எடுக்க வேண்டுமென்று மருத்துவர் கூறி விட்டார். இது யேர்மனிக்கு வந்து ஓரிரு வருடங்களுக்குள்ளேயே ஆரம்பித்த ஒன்று.

அரை மணித்தியாலம் கழித்து தண்ணீர் கொதிக்க வைப்பேன். ஐந்து தேநீர் கொள்ளக் கூடிய ஒரு கெண்டிக்குள் தேயிலையைப் போட்டு ஒரு கணிசமானளவு இஞ்சித்துண்டையும் அரைத்துப் போட்டு கொதிக்கும் நீரை அதற்குள் ஊற்றி, மூடி வைத்து விடுவேன்.

எல்லா வேலைகளையும் அவசர அவசரமாக முடித்து விட்டு, குடிகோப்பை ஒன்றுக்குள் பால் விட்டு மின்நுண்ணடுப்பில் சூடு காட்டுவேன். சூடானதும் தேயிலையை அகற்றி விட்டு, கெண்டிக்குள் அந்தப் பாலைவிட்டு இரண்டு மூன்று தடவைகள் ஆற்றுவேன்.

எப்படித்தான் கவனமாக ஆற்றினாலும் பக்கம், அக்கங்களில் பாற்தேநீர் சிந்தியும், வழிந்தும் எரிச்சல் படுத்தும். அவைகளைத் துடைத்து விட்டு கெண்டித் தேநீரோடு வந்து கணினியின் முன் அமர்வேன்.
Last Updated on Tuesday, 10 July 2018 08:16
Read more...
 
கொட்டங்கா PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ந. பிரதீப்   
Sunday, 03 June 2018 08:25
1996 - அப்ப சரியான சின்னப் பெடியன் வன்னியால வந்த புதுசு. பிறந்த இடம் யாழ்ப்பாணம் என்டாலும் மன்னாரைத்தான் பேய்த்தனமா பிடிக்குமெனக்கு. வன்னிக்காலயும் யாழ்ப்பாணத்தாலயும் இடம்பெயர்ந்து வந்த சனத்துக்கு அடைக்கலம் குடுத்த பூமி இது.

இப்பத்தானே பில்ற்றர் தண்ணி லீற்றர் 3 ரூபாக்கு விக்கிறாங்க. இன்னும் என்னத்தையெல்லாம் விக்கப்போறாங்களோ..?? அந்த நேரம் மன்னாரில பத்துப் பண்ரெண்டு வீடுகளுக்கு ஒரு குழாய் இருக்கும் காலம்பிற ரெண்டு மணி நேரம் அதுல தண்ணி வரும். மன்னாரில இருக்கிற முழுக் குடும்பப் பொம்பிளைகளையும் குழாயடில பார்க்கலாம். சில பணக்காரக் குடும்பம் மட்டும் ராங் கட்டி பௌசர் ல கீரித்தண்ணி அடிச்சு வைப்பாங்க. தண்ணி பிடிக்க வாற சனத்தில பத்துப் பேர்ல நாலு பேர் இடம்பெயர்ந்து வந்த சனம்தான். ஏதும் சின்னப் பிரச்சனை வந்தாலும் உடன வந்து விழுற வசனம் "வந்தான் வரத்தானுக்கெல்லாம் தண்ணி குடுக்கேலாது " எண்டு தொடங்கி பச்சைத் தூசனத்தில போய் நிக்கும். இப்பிடிச் சிலநேரம் எங்கட அம்மா ஆரோடயும் கொழுவிக்கொண்டு வந்திடுவா. மனிசியும் லேசுப்பட்ட ஆளில்ல தண்ணியெடுத்து முடியும் மட்டும் ஒரே புடுங்குப்பாடும், கிழிபாடாவும் தான் கிடக்கும் குழாயடி. அப்பா குழாயடிப் பக்கமே போறேல்ல. ஆனால் வீட்ட இருந்து கொண்டு "சாதி சரியில்லை சாதி சரியில்லையெண்டு கொண்டாட்டங்களுக்குப் போனால் எத்தின வீடுகள்ள பச்சைத் தண்ணி கூட குடிக்காமல் வந்திருப்பாய். உனக்கு இது வேணுமடி" எண்டு அம்மாவத்தான் பேசுவார். காலம்பிற போட்ட சண்டை அண்டைக்கு இரவு கோலங்கள், மெட்டியொலி நாடகம் பார்கிற இடத்திலயே சமாதனத்தில முடிஞ்சுடும்.
Last Updated on Sunday, 03 June 2018 08:35
Read more...
 
முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகள் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by Swarnamyuran Thiyagarajah   
Tuesday, 15 May 2018 22:18
மே 15 2009
கடற்கரைப் பகுதியில் சண்டை கடும் இறுக்கமாக இருந்தது. காலை 9 மணியளவில் இருந்து மதியம் 1 மணி தாண்டியும் சண்டை ஓயவில்லை. கடற்கரையைக் கைப்பற்ற படையினர் எடுத்த நகர்வு கடும் இறுக்கத்திலும் அவனுக்கு வெற்றி கிடைத்ததாகச் சொன்னார்கள். கடலும் மூடியாச்சு. 120அஅஇ60அஅஇ .50 caliber,LMG  என்று அனைத்துக் கனரக ஆயுதங்களினதும் சூட்டு எல்லைக்குள் வந்து விட்டிருந்தோம். வேவு விமானம் எந்தவித ஓய்வுமின்றி வட்டமிட்டபடியே இருந்தது. காலையில் இருந்து பகல் வரை எறிகணைகள் கணக்கின்றி ஏவப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. யாரோ ஒரு போராளி அண்ணா தியாகசீலத்துக்கு அடிவிழுந்திட்டுதாம் என்று சொல்லியபடி போனார்.

மதியம் செல் அடி கொஞ்சம் ஓய்வாக இருக்க சில போராளிகள் வரிசையாக நடந்து வந்தபடி இருந்தார்கள். எமது பதுங்கு குழியைக் கடக்கையில் அவர்களில் ஒருவராக சுதா மாமாவும் (தங்கன்) நடந்து சென்றபடி இருந்தார். அது தான் நான் அவரைக் கண்ணால் கண்ட கடைசிச் சந்தர்ப்பம். அருகில் நின்ற ஒரு அண்ணா அவர்களோடு மாதவன் மாஸ்ட்டரும் போவதாகச் சொன்னார்.

மதியம் 3 மணியளவில் எமது இருப்பிடத்தில் இருந்து கடற்கரைப் பக்கமாக 150அ களில் இருந்த பனங்கூடலொன்றில் எறிகணைகள் வீழ்ந்து வெடித்ததன் காரணமாக அந்த இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த சிறு தொகை ஆயுதங்களும் வெடித்தெரிய, களஞ்சியப்படுத்தியிருந்த எரிபொருட்களும் எரியத்தொடங்கின. நெருப்பின் சுவாலை பெரும் உயரத்துக்கு எழுந்து பனைமரங்களைப் பொசுக்கியபடி இருந்தது. நெருப்பு வர வர எம்மை நோக்கி நகர்ந்ததால் உடனடியாக பைகளை எடுத்தபடி நகர ஆயத்தமானோம். ஆனால் குறிப்பிட்ட சில நேரங்களில் நெருப்பு கட்டுப்பாட்டுக்குள் வருவது போலிருந்தது.
Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 28