home loans

Manaosai 3

simplecaddy

Your cart is empty

Who's Online

We have 39 guests online
Heroes
பதட்டம் இல்லாத தெளிந்த போர்வீரன் மொறிஸ் PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by Thuvaraga Supramaniam   
Sunday, 25 November 2018 08:51
வடமராட்சியில் இந்திய இராணுவ (IPKF) காலத்தில் கம்பர்மலையில் இருந்து கட்டைக்காடு வரையிலும் ஒவ்வொரு போராளியின் பாதுகாப்பிலும் மிக மிக அக்கறையாக நடந்து கொண்டவன் மொறிஸ். போராளிகளுக்கு நேரடியாகவும் அவனது IC-2N  வோக்கி, உருட்டல் மூலம் அலைவரிசை பெறும் தொலைதொடர்பு சாதனம் வாயிலாகவும் தெளிவான கட்டளைகளை வழங்கினான்.

ஓடக்கரை, Collage Road, VM Road... என சிறு வீதிகள் அவனை எப்போதும் நினைவு கொள்ளும். அடுத்த வீதியில் IPKF இன் காவல் ரோந்து அணி நகரும். நாய்கள் அப்படிக் குரைக்கும். எதிர் ஒழுங்கையில் மொறிஸ், வோக்கியின் சுப்பரொட் இழுக்கப்பட்டு அடுத்த நடவடிக்கைக்காகப் பேசிக் கொண்டிருப்பான். பதட்டம் இல்லாத தெளிந்த போர்வீரன்.

பல இடங்களில் இவர்களை இந்த நிலையில் கண்ட சிப்பாய்கள் தாக்குதல் தொடுக்காமல் நகர்ந்த சம்பவங்கள் அதிகம். ஆனால் மக்கள் அது தமிழ்நாட்டு தமிழ் ஆமி. அதுதான் சுடாமல் போனவர்கள் என்று கதைப்பார்கள். கற்கோவளத்தில் இருந்து (சப்போட்டர்) ஆதரவாளர் ஒருவர் கொண்டு வந்த மதிய சாப்பாட்டுப் பார்சலைப் பிரித்துச் சாப்பிடும் போது இதைச் சொல்லிச் சிரித்தான். அப்போது புரைக்கேறி ரொம்ப நேரமானது அவனது கண் சிவப்பு எடுபட. அப்போதும் அவன்  AK-M உடனடித் தயார்நிலைக்குக் கொண்டு வந்தான். எங்கள் சந்ததி எங்கள் வீரர்களை அறியவேண்டும்.

- துவாரகா சுப்ரமணியம்
28.11.2016
Last Updated on Sunday, 25 November 2018 09:54
 
விண்மீன்கள் 1989 இல் மண்ணில் வீழ்ந்து போனதே!! PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by குமணன் முருகேசன்   
Friday, 23 November 2018 14:57
Morris01.05.1989 இதே நாள், இதற்கு முதல் நாளில் பருத்தி மண் தன் குதூகலத்தை இழந்து கொண்டது, யாரும் ஏதிர்பார்க்கவும் இல்லை, எனக்கோ வயது பத்து. சப்பாத்தி மணம் எங்களது ஒழுங்கையெல்லாம் மணந்தது. எங்கள் வீட்டு நாய்க்கோ அந்த மணம் பிடிக்காது. ஆனால் யார் வந்தார்கள் என்று சிறு ஏக்கம். பழகியவர்கள்தான் அங்கும் இங்குமாகத் திரிந்தார்கள். அவர்கள் வேறு யாரும் அல்ல சப்பாத்தியின் வேவுகள். சறம் கட்டியவங்களைக் காட்டிக் கொடுக்கத் திரிந்த கூட்டங்கள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை எங்கள் வீட்டில் சைவம். எனது மூத்த அண்ணா  "பின்னேரம் ஜந்து மணியளவில் பத்து பார்சல் சாப்பாடு வேணும்" என்றார். அம்மாவும் "ஓகே,  எல்லாம் எங்கள் பிள்ளைகள்தானே" என்று கருவாடும் வெந்தயமும் போட்டு குழம்பும் வைத்து, கூப்பன் மா பிட்டும் அவித்துக் கொடுத்து விட்டார். 

"அம்மம்மா வீட்ட போறன்" எண்டு சொல்லிப் போன  எனது அண்ணா இரவு முழுவதும் வரவில்லை. அப்பா வேலியால் எட்டி எட்டிப் பார்த்து "மூத்தவனை இன்னும் காணேல்லை" எண்டு அம்மாவிடம் புறுபுறுத்தார்.

இந்த நாள் பின்னேரம், நானும் தம்பியும் ஆத்தியடி ஒழுங்கையில் கிறிக்கற் விளையாடிக் கொண்டு இருந்தோம். தாங்கள் நாளை சாகப்போறோம் என்று தெரிந்தோ தெரியவில்லை. எங்கள் கூட அவர்கள் விளையாடினார்கள். எங்களுக்கு அவர்களைக் கண்டாலே சந்தோசம்தான்.
Last Updated on Sunday, 25 November 2018 09:48
Read more...
 
தென்பாண்டிச் சீமையிலே தேரோடும் வீதியிலே மான் போல வந்தவரை யார் அடித்தாரோ… PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by சிவா தியாகராஜா   
Thursday, 26 July 2018 09:01
மாவீரன் லெப்டினன்ட் வெங்கடேஸ் (சண்முகசுந்தரம் ஜீவகரன்) நினைவாக

படம் போல இன்னும் மனதுள் பதிந்து போயிருக்கும் காட்சிகளை நினைந்து நினைந்து கலங்கும் ஒரு தாயின் நினைவு. வெங்கடேஸ், எனது மகன் மொறிஸின் அருமைத் தோழன். கடற்புலி மேஜர் பாமாவின் அண்ணன். எனக்கு அவன் அன்பு மகன்.

அவன் எங்கள் வீட்டுக்கு வரும் போதெல்லாம் „பசிக்குதணை. கெதியாச் சமையுங்கோணை“ என்று உரிமையோடு என்னிடம் சொல்லுவான். சமைத்ததும் சாப்பிடுவான். நான் அவனுக்காகவும் அவன் போன்ற மற்றைய போராளிப் பிள்ளைகளுக்காகவும் கடலை, பருப்பு, முறுக்கு... என்று எல்லாம் சுட்டும், பொரித்தும் வைத்திருப்பேன். அவன் வரும் போதெல்லாம் அவைகளை மிகவும் விரும்பி ருசித்துச் சாப்பிடுவான். தன் வீடு போலவே என் வீட்டில் நடந்து கொள்வான்.

எனது மூக்குக் கண்ணாடியை நான் கழற்றி வைத்தால் போதும், அதை எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டு அயர்ண் பண்ணி வைத்திருக்கும் சேர்ட் களில், காசைப் பொக்கற்றினுள் வைத்தால் வெளியில் தெரியக் கூடிய வகையிலான ஏதாவதொரு மெல்லிய சேர்ட்டையும் தெரிவு செய்து எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டு, என்னிடம் தாள் காசு தரும்படி கேட்டு வாங்கி அதைப் பொக்கற்றுக்குள் வைத்து விட்டு மொறிஸின் இளையக்காவிடம் „இளையக்கா, இப்ப என்னைப் பார்க்க அறிவாளி மாதிரி இருக்குதோ?“ என்று கேட்பான்.

அனேகமான சமயங்களில்
தென்பாண்டிச் சீமையிலே தேரோடும் வீதியிலே
மான் போல வந்தவரை யார் அடித்தாரோ…

என்ற பாடல் கசற்றைப் போட்டு விட்டு, றேடியோவுக்கு முன்னால் அமர்ந்து, மேசையில் தன் தலையைச் சாய்த்து வைத்துக் கொண்டு, பாடலைக் கேட்ட படி அழுது கொண்டிருப்பான்.
Last Updated on Friday, 14 September 2018 22:06
Read more...
 
என் அன்புத் தம்பி சபா (கப்டன் மயூரன்) PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by சந்திரா இரவீந்திரன்   
Sunday, 12 November 2017 08:30
என் அன்புத் தம்பி சபா (கப்டன் மயூரன்) வீரமரணமடைந்த நாள் இன்று.
11-11-1993 - பூநகரித்தாக்குதல் - தவளைப்பாய்ச்சல்

அவன் பிறந்தது 01-11-1970. வீரமரணம்:- 11-11-1993.

எத்தனை ஞாபகங்கள். ஒன்றா, இரண்டா?


சின்ன வயதில் மிகவும் சாதுவாக இருப்பான். மொழுமொழுவென்று உருண்டுருண்டு நடப்பான். கத்தினாலும் சிரிப்பான். பேசினாலும் சிரிப்பான். தடக்கி விழுந்தாலும் கண்ணில் கண்ணீர் வருமே தவிர சிரித்துக்கொண்டு எழும்புவான். நடையில் உடையில் பேச்சில் சிரிப்பில் செல்லத்தனம் அதிகம் .
.
நாங்கள் எட்டுப்பேர். எங்களில் ஏழாவது பிள்ளை அவன். குடும்பத்தில் மூத்தவர்கள் அதிகம் இருந்தால் வேலைக்குப் பஞ்சமிருக்காது என்பார்கள். அது போல் தொட்டதிற்கெல்லாம் பரதன்..... அல்லது சபா....என்றே நாங்கள் எல்லோரும் அழைத்துக் கொண்டிருப்போம். கூப்பிட்ட குரலுக்கு இருவருமே அலுக்காமல் ஓடிவருவார்கள். பாசம் அவர்களை எங்களோடு இறுகக் கட்டிப் போட்டிருந்தது.

'இளையக்கா' என்று என்னை அவன் அழைக்கும் போது ஒலிக்கும் வாஞ்சையான குரல் நான் அவனைப் பிரிந்திருந்த காலங்களிலெல்லாம் என்னுள் ஒலித்துக் கொண்டேயிருந்தது! இப்பவும் எனக்குள் கேட்பது போல..!

அப்பா புகையிரத நிலைய அதிபர். தென்னிலங்கைப் பகுதிகளிலேயே அவர் நீண்ட வருடங்கள் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். வீட்டில் முக்கிய வெளிவேலைகளை ஆண் சகோதரர்கள் தான் செய்வார்கள். அதிலும் என் அண்ணன்மார் படிப்பு வேலையென்றாகிய பின்னர் தம்பிகள் தான் பேருதவி.
Last Updated on Friday, 23 November 2018 15:54
Read more...
 
அந்த மௌன நிமிடங்களில்..! PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by சந்திரவதனா   
Monday, 30 November 2015 12:56
நூற்றுக் கணக்கான கிலோமீற்றர்களைக் கடந்து வந்த களைப்பையும் மீறிய சோகம் மாவீரர் குடும்பத்தினருக்கென மண்டபத்தின் முன்வரிசையில் ஒதுக்கப்பட்டிருந்த ஆசனங்களில் அமர்ந்திருந்தவர்களின் முகங்களில் அப்பியிருந்தது.

தமிழர்களின் பழங்காலக் கோட்டை வடிவில் அமைக்கப் பட்டிருந்த மேடையும், மேடைக்கு இடது புறமாக அமைக்கப்பட்டிருந்த துயிலும் இல்லமும், அதைச்சுற்றி வைக்கப் பட்டிருந்த மலர்களும், ஒலித்துக் கொண்டிருந்த மாவீரர் கானமும், யேர்மனியின் வர்த்தக நகரான டோட்மூண்ட் (Dortmund) நகரின் மத்தியில் அமைந்துள்ள அந்த மண்டபத்தின் உள்ளே நுழைந்த போதே எனக்குள்ளே ஒரு பயபக்தியை ஏற்படுத்தி விட்டது. நான் வேறொரு உலகத்தினுள் வந்து நிற்பது போலவே உணர்ந்தேன். யேர்மனியின் நெரிசல் நிறைந்த சாலைகளும் அழுத்தம் நிறைந்த வாழ்வும் எனக்கு மறந்து விட்டது.

பண்போடும் மரியாதையோடும் எம்மை வரவேற்ற சகோதர அன்பர்கள் தமது வேலைகளை ஒழுங்காகவும் நேர்த்தியாகவும் கவனிப்பது மட்டுமல்லாது அவ்வப்போது வந்து எமக்கு ரோஜாப் பூக்களையும் தந்து சென்றார்கள். புனிதமான உலகத்தினுள் இருப்பது போன்ற உணர்வில் என் மனது நெகிழ்ந்து போயிருந்தது.

திடீரென்று "தாயகத்தை உயிரிலும் மேலாக நேசித்து, அந்த உன்னத இலட்சியத்துக்காகப் போராடி மடிந்த எமது தேசத்தின் சுதந்திர வீரர்களை நெஞ்சங்களிலே சுமந்து, அந்த உத்தமர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்த நாம் இங்கு ஒன்று கூடியுள்ளோம். அன்பார்ந்த தமிழீழ நெஞ்சங்களே! விலைமதிக்க முடியாத தம் இன்னுயிரை ஈகம் செய்து,
Last Updated on Friday, 23 November 2018 14:50
Read more...
 
நான் வளர்த்த போராளி கப்டன் மொறிஸ் PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by சதா   
Friday, 27 November 2015 09:46
ஒவ்வொரு போராளிக்குள்ளும் ஒவ்வொரு பெரும் கதை இருக்கும். சில போராளிகள் காவியம் போன்றவர்கள். அவர்களைப் பற்றி அவர்களுடன் வாழ்ந்தவர்கள் எழுதும் பொழுது மனம் சற்று சிலிர்த்துக் கொள்ளும். கப்டன் மொரிஸ் என் நிர்வாகத்துள் தனது போராட்ட வாழ்வை தொடங்கினார், என்று எழுதும் பொழுது என் கண்கள் பனித்து மனதில் அவன் முகம் நேராக தன்னில் வந்து தோன்றுகின்றது.

ஆயிரத்து தொளாயிரத்து எண்பத்தி நான்காம் ஆண்டு சிங்கள இராணுவம் எங்கும் எப்பொழுதும் திடீர் திடீர் என்று சுற்றி வளைக்கும். அன்று கப்டன் ரஞ்சன் லாலா வடமராட்சியில் தொண்டைமானாறு பகுதியில் தங்கி இருந்த போராளிகளுக்கு (பைலட்டின் ) வழிகாட்டியாக முன் இருசக்கர வாகனத்தில் வல்வட்டித்துறை நோக்கி செல்கின்றார். எதிர்பாராத விதமாக இராணுவத்தை சந்திக்கின்றார். அவர் பின்னால் மிக முக்கிய தளபதிகள் கிட்டு உட்பட வந்து கொண்டு இருக்க இராணுவம் வந்து விட்டது. உடனடியாக இராணுவம் வந்து விட்டது என்று தனது சக போராளிளுக்கு சமிக்கை செய்ய, துணிந்து தனது உயிரை துச்சமாக கருதி இராணுவத்துடன் தனித்து மோதுகின்றார். ஏறக்குறைய ஐந்து நிமிடம் தனித்து நின்று தாக்கி பின் தொடர்ந்த போராளிகளை தப்பி செல்லும் அளவுக்கு நேரத்தை கொடுத்து பின் இராணுவத்தின் போக்கை திருப்பி வேறு திசையில் தனது பின்னே வேறு திசையில் இழுத்து செல்கின்றார். அவரை பின்தொடர்ந்து ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட இராணுவம் அவரை நோக்கி சுட்டவாறு செல்கின்றது. ஏனைய போராளிகள் மற்றைய வீதி ஊடாக தப்பித்து செல்கின்றார்கள். கப்டன் லாலா வீரமரணம் அடைந்து தனது சக போராளிகள் அனைவரையும் காப்பாற்றி இருந்தார்.
Last Updated on Friday, 23 November 2018 14:40
Read more...
 
கப்டன் மயூரன்(சபா) PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by சிவா தியாகராஜா   
Wednesday, 01 July 2009 08:43
அன்று மே 6ம் திகதி 1993ம் ஆண்டு. எனது இளைய மகன் சபா (கப்டன். மயூரன்) நாம் எதிர்பாராத வேளையில் நீண்ட பொழுதுகளின் பின் எங்கள் வீட்டில் வந்து இறங்கினான். எனது இன்னொரு மகன் - கப்டன் மொறிஸ் அந்த நேரம் மாவீரனாகி விட்டான். எனது மூத்த இரு பெண்பிள்ளைகளும் அதாவது அவனது மூத்தக்கா, இளையக்கா இருவரும் வெளிநாடு சென்று விட்டார்கள். அவனது சின்னக்கா பிரபாவும், பிரபாவின் கணவர் கணேசும், தங்கை பாமாவும்தான் வீட்டில் என்னுடன் இருந்தார்கள். பிரபாவுடனும், அத்தான் கணேசுடனும், பாமாவுடனும் அவன் ஒரே லூட்டிதான்.

வயிற்றில் அல்சர் இருப்பதால்தான் வைத்தியம் செய்வதற்காக ஒன்றரை மாத லீவில் வந்திருப்பதாகச் சொன்னான். வைத்தியசாலைக்குச் சென்று ஏதோ மருந்துகள் எடுத்து வருவான். ஆனால் சாப்பாட்டில் எந்த விதக் கட்டுப்பாட்டையும் கடைப்பிடிக்க மாட்டான்.

அவன் வந்திருக்கிறான் என்று அவனது பாடசாலைத் தோழர்களும், போராளித் தோழர்களும் மாறி மாறி வீட்டிற்கு வந்து போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் விரும்பிய உணவுகளைக் கேட்டுச் சமைப்பித்துச் சாப்பிடுவது, ஐஸ்கிறீம் பாருக்குச் சென்று ஐஸ்கிறீம் சாப்பிடுவது, சிற்றுண்டி வகைகளைக் கொறிப்பது... தங்கையைச் சீண்டி விளையாடுவது என்று ஒன்றரை மாதமும் ஒரே கும்மாளமும், கலகலப்பும்தான் வீட்டில்.

"என் பிள்ளை நீண்ட பொழுதுகளின் பின் என்னிடம் வந்திருக்கிறான். அவன் மனம் எந்த வகையிலும் நோகக்கூடாது. போனால் எப்போ வருவானோ தெரியாது. அவர்களது முகாமிற்குள் போய் விட்டால் எல்லாம் கட்டுப்பாடு தானே" என்று நினைத்து நான் என்னால் இயன்றவரை அவனது ஆசைகள், விருப்பங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் ஈடு கொடுத்தேன்.
Last Updated on Sunday, 03 December 2017 10:23
Read more...
 
கப்டன் மொறிஸ் PDF Print E-mail
Eelam - Heroes
Written by திலீபன்   
Wednesday, 01 July 2009 08:30
பரதரராஜன்.தியாகராஜா - ஆத்தியடி, பருத்தித்துறை

நான் போர்முனையில்
குருதி வெள்ளத்தில் நிற்கிறேன்
மீண்டும் நிட்சயமாகத் திரும்பி வருவேன் - ஆனால்
உங்கள் கனவுகளிலும் நினைவுகளிலும் மட்டுமே...!


என்றான். அவன்தான் மொறிஸ்.

1969 இல் பருத்தித்துறை ஆத்தியடியில் பரதராஜன் ஆக அவதரித்த அவன் பதினைந்து ஆண்டுகள் தன் பெற்றோரின் அரவணைப்பில் வாழ்ந்தான். தனக்கென வாழும் சுயநல வாழ்வில் அவனுக்கு விருப்பம் ஏற்படவில்லை.

மண்ணில் சுதந்திரம் கண்ட பின்பு மனையில் இன்பம் காண்போம் என்றான். அன்றே அன்னை மடியைத் துறந்து போர்க்களம் புகுந்தான். மொறிஸ் ஆனான்.

நான்கு ஆண்டுகள் இயக்கப் பணியில் ஈடுபட்டான். குறுகிய காலப் பகுதியில் அவன் ஆற்றிய சேவைகள் அளப்பரியன.

சிறீலங்கா இவாணுவம் தொண்டமானாற்றில் குடிகொண்டிருந்த காலம் அது. புலிகள் பெருந்தாக்குதல் ஒன்றை இராணுவ முகாம் மீது மேற்கொண்டனர். மொறிஸ் அத்தாக்குதலை முன் நின்று நடாத்தி வெற்றியும் கண்டான். இராணுவ வீரரைச் சிதறியோடச் செய்தான். பூநகரி இராணுவ முகாமைத் தாக்கி வெற்றியும் கண்டு காயமும் பட்டான்.
Last Updated on Friday, 23 November 2018 14:41
Read more...